Τι είναι Δυσγραφία;

Η δυσγραφία είναι μια ειδική μαθησιακή δυσκολία που επηρεάζει την ικανότητα γραφής. Εκδηλώνεται με δυσκολίες ορθογραφίας, φτωχών γραφοκινητικών δεξιοτήτων και γραπτής έκφρασης.

Πιο συγκεκριμένα το παιδί με δυσγραφία εμφανίζει:

  • Σφιχτή, μη λειτουργική σύλληψη του μολυβιού
  • Ελλιπή ευθυγράμμιση του κορμού όταν είναι καθιστό
  • Φτωχό συντονισμό καρπού, αγκώνα
  • Δυσκολία στις διαδοχικές κινήσεις των δαχτύλων
  • Δυσανάγνωστο γραπτό
  • Αποφεύγει δραστηριότητες γραφής και ζωγραφικής
  • Κουράζεται γρήγορα όταν γράφει
  • Δυσκολεύεται να μεταφέρει τις σκέψεις του στο χαρτί (σύνθεση κειμένου)
  • Δυσκολεύεται στην αντιγραφή κειμένων
  • Μειωμένη ταχύτητα γραφής
  • Δυσκολία στο σχηματισμό γραφικών χαρακτήρων
  • Άνισο μέγεθος γραμμάτων
  • Ασυνήθιστη κλίση των γραμμάτων
  • Μη τήρηση της οριζόντιας γραμμής και των περιθωρίων
  • Εναλλαγή πεζών κεφαλαίων όταν γράφει
  • Λανθασμένη κατεύθυνση γραφής
  • Δεν χρησιμοποιεί σημεία στίξης
  • Σβήνει συχνά το γραπτό του

Διαταραχές Κινητικού Ελέγχου

Διαταραχές Κινητικού Ελέγχου, Αδρού/Λεπτού Συντονισμού και Μαθησιακές Δυσκολίες

Νέες στρατηγικές πρώιμης παρέμβασης και αποκατάστασης

(Παρουσίαση Poster στο 11ο Συνέδριο του Συλλόγου Πανελληνίου Συλλόγου Λογοπεδικών – Λογοθεραπευτών 2007, από τα μέλη της διεπιστημονικής ομάδας του Κέντρου Νευροεξελικτικής Αγωγής Παιδιού. Συγγραφείς: Μυλωνοπούλου Μαριέττα, Φυσικοθεραπεύτρια NDTSI, Γεωργακαράκου Πατρίσια, Εργοθεραπεύτρια NDTSI, Μοραλίδη Αλίκη, Λογοπεδικός, Μαντζώρου Κατερίνα, Ειδική Παιδαγωγός, Μοντεσάντου Κυπριανή, Κλινική Ψυχολόγος)

Στην καθημερινή μας πρακτική έχουμε συχνά παρατηρήσει ότι βρέφη, που αρχικά παραπέμφθηκαν με διάγνωση κινητικής ή ψυχοκινητικής καθυστέρησης, αργότερα επανέρχονται με ποικίλες δυσκολίες ανάπτυξης, μάθησης και προσαρμογής κατά την προσχολική ή σχολική ηλικία (Baker,1981, De Meur et al., 1990). Από την άλλη πλευρά, παιδιά σχολικής ηλικίας που παραπέμφθηκαν διαγνωσμένα με «μαθησιακές δυσκολίες», παρουσίαζαν παρόμοια προβλήματα κινητικού ελέγχου με αυτά που περιγράφονται στην οντότητα της «Αναπτυξιακής Δυσλειτουργίας Αδρού & Λεπτού Συντονισμού» (“Developmental Coordination Disorder”, Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία, DSM-IV, 1994-Fawcett et al,1995, Visser,2003). Πράγματι έχει παρατηρηθεί ότι παιδιά που έλαβαν διάγνωση για «μαθησιακές δυσκολίες», εμφανίζουν αδεξιότητα στον αδρό & λεπτό κινητικό τομέα σε ποσοστό 38,3%, ενώ ένα 11,7% καθυστερούν να περπατήσουν και ένα 34,75 % να μιλήσουν (Μαρρά κ.α.,1998). Η καθυστερημένη κινητική ανάπτυξη συνδέεται με καθυστέρηση στην κατάκτηση των κινητικών ορόσημων του πρώτου χρόνου ζωής και συνεπώς με απώλεια των «κρίσιμων περιόδων» ανάπτυξης του εγκεφάλου (Stydon, 2000). Ταυτόχρονα, τα 3 πρωτογενή αισθητηριακά συστήματα που επηρεάζουν τη στάση (αιθουσαίο, οπτικό & ιδιοδεκτικό-Woolacott, 1989), εμπλέκονται άμεσα με την ανάπτυξη των απαιτούμενων δεξιοτήτων για απρόσκοπτη σχολική μάθηση. Θα τεκμηριώσουμε τη σύνδεση της ομαλής κινητικής εξέλιξης στον πρώτο χρόνο ζωής με την ανάπτυξη αυτών των δεξιοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη συγκεκριμένη βιβλιογραφία.

Ορισμός της Νοητικής Υστέρησης

Ο πλέον αποδεκτός ορισμός της νοητικής υστέρησης είναι αυτός που δίνει (1992) η Αμερικάνικη Εταιρία για τη Νοητική Ανεπάρκεια (American Association on Mental Retardation), σύμφωνα με τον οποίο:

«η νοητική υστέρηση αναφέρεται σε ουσιώδεις περιορισμούς της κείμενης λειτουργικότητας του ατόμου. Τη χαρακτηρίζει σημαντική και κάτω του μέσου όρου νοητική λειτουργία (Δ.Ν κάτω από 70), η οποία όμως θα πρέπει να σχετίζετε με δύο ή περισσότερα περιοριστικά στοιχεία από τα ακόλουθα πεδία βιοτικών προσαρμοστικών ικανοτήτων, όπως η επικοινωνία, η αυτοεξυπηρέτηση, η αυτοσυντήρηση στο σπίτι, οι κοινωνικές δεξιότητες, η βιοτική χρήση της κοινότητας, η αυτοδιάθεση, η συντήρηση της προσωπικής υγείας-υγιεινής και ασφάλειας, οι λειτουργικές σχολικές ικανότητες (βασικές γνώσεις γραφής, ανάγνωσης και αριθμητικής), εργασία και ψυχαγωγία. Η νοητική υστέρηση θα πρέπει να είναι εμφανής πριν από την ηλικία των 18 ετών».

(Βλάχου - Μπαλαφούτη 2000, Daily et al 2000, Ford-Martin 1999, Introduction to Mental Retardation 2002, Ysseldyke and Allgozzine 1995)